நிலத்தை இழந்த அம்மாசி, அபரஞ்சியின் வாழ்க்கைப் போராட்டம் வழியாக ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் வறுமையையும் அவர்கள் எதிர்கொள்ளும் வன்முறையையும் வலுவாகப் பதிவு செய்கிறது நாவல். ஆனால் அம்மாசியின் நிலப்பற்றைச் சித்தரிக்கும் விதம் கேள்விகளை எழுப்புகிறது. அவரைத் தவிர மற்ற பாத்திரங்கள் மனதில் பதியவில்லை. புரிந்துகொள்ளக் கடினமான வட்டார மொழியும் தொடர்பின்றித் தாவும் கதையோட்டமும் வாசிப்பைச் சிரமமாக்குகின்றன. தீவிர இலக்கிய வாசிப்பில் பழக்கமில்லாதவர்கள் இதைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்கு முன் யோசிக்கலாம்.

சுதந்திரத்துக்குப் பிறகும் நிலமற்ற கூலிகளாகவும் பண்ணையடிமைகளாகவும் வாழ்ந்த ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் நிலையை உணர்வுடன் சொல்கிறது இந்த நாவல். பஞ்சமி நிலங்களிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டு, சொந்த நாட்டிலேயே ஆதரவின்றி வாழும் மக்களின் ஏக்கத்தை வாசகரிடம் கொண்டுசேர்ப்பதில் ஆசிரியர் வெற்றி பெற்றிருக்கிறார்.