Reviews for சமுதாய வீதி

எளிமையாகவும் சுவாரசியமாகவும் இருக்கிறது.

கிராமத்திலிருந்து நகரத்துக்கு வரும் நாடகக் கலைஞனின் வாழ்க்கை, பழைய நட்பும் காதலும் வழியாக மாறுவதை மென்மையாகவும் சுவையாகவும் சொல்கிறது. நகர வாழ்வின் அவசரத்தையும் போலித்தனத்தையும் விமர்சித்தாலும் விரசமின்றி நகர்கிறது. உண்மையாக வாழத் துடிக்கும் மனிதர்களின் உணர்வுகள் சிறப்பாகச் சித்தரிக்கப்படுகின்றன. கோபக்காரக் காதலனைப் புரிந்துகொண்டு பணிந்து செல்லும் பெண் பாத்திரமும், ஆண் பெண் உறவுக்கு நூல் அளிக்கும் முக்கியத்துவமும் பாராட்டத்தக்கவை.

கலையை நேசித்து வாழ்வோரையும் பணம், புகழுக்காகச் செயல்படுவோரையும் வேறுபடுத்திக் காட்டுவது நன்றாக இருக்கிறது. ஆனால் முத்துக்குமரனின் சுயமரியாதை சில இடங்களில் ஆணவமாகவும் எளிதில் புண்படும் குணமாகவும் தெரிகிறது. மாதவியின் சுதந்திரம் சுருங்குவதும், பெண்ணின் பாதுகாப்பைத் திருமணத்தோடு இணைக்கும் பார்வையும் உறுத்துகின்றன. சில பகுதிகள் பிடித்திருந்தாலும் விருது பெற்றது வியப்பளிக்கிறது. கலைத்துறையின் இலட்சியவாதச் சித்தரிப்பையும் நீளமான நடையையும் விரும்புவோருக்குப் பிடிக்கலாம்.

அரைத்த மாவையே அரைக்கும் கதைக்களமும் சுமாரான எழுத்தும்தான் மிஞ்சுகின்றன. அந்த ஆண்டின் சாகித்ய அகாடமி விருதை இந்த நாவலுக்கு வழங்கியதை நியாயப்படுத்துவது கடினம்.

சில இடங்கள் பளிச்சிடுகின்றன. ஆனால் சாகித்ய அகாடமி விருதுக்குரிய தரம் இருக்கிறதா என்பது சந்தேகமே.

சாகித்ய அகாடமி விருது பெற்ற நூல் என்ற எதிர்பார்ப்பை மொழிபெயர்ப்பு வாசிப்பு நிறைவேற்றவில்லை. எந்தப் பாத்திரத்துடனும் ஒன்ற முடியவில்லை. முதன்மைப் பாத்திரத்தின் ஆணவமும் பெண் பாத்திரத்தின் அடங்கிப்போகும் தன்மையும் எரிச்சலையே தருகின்றன; மொத்தத்தில் ஏமாற்றமளிக்கும் வாசிப்பு.

ஒவ்வொரு பாத்திரத்தின் நடத்தைக்கும் நியாயம் இருக்கிறது; கலைஞர்களின் பெருமிதமும் முன்கோபமும் இயல்பாக வெளிப்படுகின்றன. பழைய காலத்தில் எழுதப்பட்டிருந்தாலும் பல காட்சிகள் இன்றைய சூழலுக்கும் பொருந்துகின்றன. தன்னை முன்னிறுத்திக்கொள்ளத் தெரிந்த கோபால் குறிப்பாகக் கவனத்தை ஈர்க்கிறார். கலைஞர்களின் நிலையை முன்னரே உணர்த்தியிருக்கும் பார்வையும், தொடர்ந்து வாசிக்க வைக்கும் சூழல்களும் உரையாடல்களும் சிறப்பு.