அருமை.

கசப்பான உண்மைகளைச் சொல்லும் இந்த நாவலில் வன்முறை மிக விரிவாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறது; படிக்கும்போதே உறைய வைக்கும் அளவுக்குக் கொடூரமாக உள்ளது. ஊடக மேடைப் பேச்சுகளைக் கடந்து, இத்தகைய வன்முறை நிகழும் இடங்களில் பெண்ணியச் செயல்பாடுகள் கவனம் செலுத்த வேண்டிய அவசியத்தை உணர்த்துகிறது.

அறுபதுகளில் நடக்கும் இருண்ட தமிழ்ப் படத்தைப் பார்ப்பதுபோல் இருக்கிறது. இடையிடையே நகைச்சுவையும் உணர்ச்சிகரமான தருணங்களும் இருந்தாலும், தொடர்ந்து வரும் குடும்ப வன்முறைக் காட்சிகள் மனதைப் பதறவைக்கலாம்.

சிறுவன் மாரியின் பார்வையில் விரியும் குடும்பத்தில் வன்முறையும் பணத்தாசையும் உறவுகளைச் சிதைக்கின்றன. ரமணியும் வாசுகியும் தாங்கும் வேதனைகளும், கொடுமை செய்பவர்களிடமே அவர்கள் காட்டும் அன்பும் வலியை ஏற்படுத்துகின்றன. குறிப்பாக வாசுகியின் அன்பு தனித்து நிற்கிறது. பெரியவர்களின் கொடூரங்களுக்கு நடுவிலும் குழந்தைகள் விளையாட்டையும் மகிழ்ச்சியையும் விட்டுவிடாமல் இருப்பது கதையின் முக்கியமான அம்சம்.