Reviews for மாலை நேரத்து மயக்கம்

பரவாயில்லை.

பாலகுமாரனின் மிகச் சிறந்த கதைகளில் ஒன்று. முழுவதுமாகக் கட்டிப்போடும் கதை.

ஆசிரியரின் வழக்கமான பாணியில் அமைந்த இன்னொரு சமூக நாவல். தனியாகச் சொல்லும்படி சிறப்பாக எதுவுமில்லை. பல வாசகர்களை ஈர்க்கும் அவரது எழுத்துநடையே இதிலும் இருக்கிறது.

நல்ல வாசிப்பு.

வாழ்வில் வெற்றி பெற்றும் துணையின்றி இருக்கும் 43 வயது மனிதர் காதலைத் தேடுகிறார். எளிமையும் எதையும் நேர்த்தியாகச் செய்யும் பண்பும் கொண்ட அவரது மனநிலையை அழகாகச் சித்தரித்திருக்கிறது. அருமையான எழுத்து.

மனதைத் தொடும் சொற்களால் அழகாக எழுதப்பட்டிருக்கிறது.

ஒழுக்கமற்ற பாத்திரங்களைச் சகிக்க முடியவில்லை. முதல் சில அத்தியாயங்களுக்கு மேல் தொடர்ந்து வாசிக்க முடியாத அளவுக்கு வெறுப்பூட்டுகின்றன.

பிற்கால ஆன்மீகச் சாயலும் நிதானமும் வருவதற்கு முன்பான பாலகுமாரனின் வேகமான எழுத்தை இந்நாவலில் காணலாம். கைலாசத்தின் உதவியாளராக நிர்மலா சேர்ந்ததும் கதை காதல், காமம் குறித்த தர்க்கங்களாக மாறுகிறது. இன்று வாசிக்கையில் இது பாலகுமாரன்தானா என்ற வியப்பு எழுகிறது. வேலையில் அளவுகடந்த ஈடுபாடுள்ள பெண்ணுக்கு அதேபோன்ற துணை அமைந்தால் குடும்பத் தலைவியாகச் சிறக்க முடியாது என்ற தீர்ப்பை வழக்கம்போல அழுத்தமாக முன்வைக்கிறார்.

தனிமையிலிருந்து காதலை நாடுவதும், காதலுக்குள் இருந்தபடியே தனிமையைத் தேடுவதும் இந்நாவல் எழுப்பும் சிந்தனைகள். ஆண், பெண் தேவைகள், அவற்றை அணுகும் விதம், உறவில் ஒருவரை ஒருவர் சார்ந்திருப்பது எனப் பல கேள்விகள் விரிகின்றன. அனுபவமும் முதிர்ச்சியும் வயதை மட்டும் சார்ந்தவை அல்ல என்பதையும் யோசிக்க வைக்கிறது. பற்றிக்கொள்வது போலவே விலகிச் செல்வதும் காதலால் நிகழலாம் என்ற கருத்து மையமாகிறது.