சந்தேகத்தின் பேரில் கைது செய்யப்பட்ட சந்திரகுமாரின் அனுபவம், காவலறை வன்முறையை மட்டுமல்லாமல் ஆதரவற்ற தினக்கூலித் தொழிலாளர்களின் பாதுகாப்பின்மையையும் வெளிப்படுத்துகிறது. தொடரும் சித்திரவதை, செய்யாத குற்றத்தைக்கூட ஒப்புக்கொள்ளும் நிலைக்கு அவர்களைத் தள்ளுவதை நூல் எடுத்துக்காட்டுகிறது. உணவு, இடவசதி போன்ற அடிப்படைத் தேவைகள் மறுக்கப்படுவதைப் பதிவு செய்வதன் வழியே, விசாரணைக் கைதிகளின் மனித உரிமைகள் குறித்த முக்கியமான கேள்விகளை எழுப்புகிறது.

காவல்துறையின் அநீதிகளை வாசிக்கும்போது நடுக்கம் ஏற்படுகிறது. இந்தியச் சமூக அமைப்பில் விளிம்புநிலை மக்கள் எவ்வளவு ஆதரவற்றுத் தனித்து விடப்படுகிறார்கள் என்பதை ஆசிரியர் நன்றாகச் சித்தரித்திருக்கிறார்.

ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் நூல். ஏதாவது அற்புதம் நிகழ்ந்து இவர்களைக் காப்பாற்றிவிடாதா என்று ஏங்க வைக்கிறது. இது நிஜம் என்பதை நினைக்கும்போது அச்சமாக இருக்கிறது.

மேலதிகாரிகளுக்காகவும் அரசியல்வாதிகளுக்காகவும் பணத்திற்காகவும் காவல்துறையினர் எவ்வளவு தூரம் செல்லக்கூடும் என்பதைச் சொல்லும் இந்நூல், வாசிக்கும்போதே நடுங்க வைக்கிறது.

குற்றங்களைத் தடுத்து மக்களைக் காப்பவர்களாகவே காவல்துறையைச் சினிமா தொடர்ந்து காட்டுகிறது. சிறுவயதிலிருந்து உருவாகும் அந்த நம்பிக்கைக்கு மாறான நிஜத்தை லாக்கப் முன்வைக்கிறது.