கொங்குத் தமிழில் இயல்பாக நகரும் கதையில் உழவுசார் வாழ்க்கை தெளிவாகக் காட்சியளிக்கிறது. பெரிய திருப்பங்களைச் சேர்க்காமலேயே வாசிப்பைத் தொடர வைக்கிறது. முற்போக்கான சமூகப் பார்வையும் கதையின் இயல்பைக் குலைக்கவில்லை. ஆங்கிலக் கலப்பின்றி, ஏறக்குறைய பிழைகளே இல்லாமல் எழுதப்பட்டிருப்பது பாராட்டத்தக்கது. கொங்கு வட்டாரச் சொற்களை அறிந்துகொள்ளவும் வாய்ப்பளிக்கிறது.

எண்பதுகளின் கொங்குப் பகுதியை அதன் நிலம், பழக்கவழக்கங்கள், மொழி, மனிதர்களோடு அறிமுகப்படுத்தும் ரசிக்கத்தக்க கதை. சாதி, வர்க்கக் கட்டமைப்புகளில் சிக்கிய உறவினர்களின் தடுமாற்றத்தையும் சமூகத்தின் போலித்தனத்தையும் வெளிப்படுத்துகிறது. சோகத்தை நோக்கிச் செல்ல வாய்ப்பிருந்தும் நம்பிக்கையும் முற்போக்குப் பார்வையும் கொண்டிருப்பது சிறப்பு. அறிமுக எழுத்தாளரிடமிருந்து மேலும் கதைகளை எதிர்பார்க்க வைக்கிறது.

கணவனை இழந்த பெண்ணின் விருப்பங்களைச் சமூகமும் குடும்பமும் எப்படி எதிர்கொள்கின்றன என்பதை இயல்பாகச் சொல்கிறது இந்தக் கொங்கு வட்டார நாவல். வறட்டு கௌரவம், வசதிக்கேற்ப மாறும் மரியாதை, சாதக நம்பிக்கையின் முரண்கள் ஆகியவை நுணுக்கமான பாத்திரங்கள் வழியே வெளிப்படுகின்றன. முதல் படைப்பிலேயே ஆசிரியரின் எழுத்துத் திறன் வெளிப்படுகிறது. முடிவின் இயல்பும் இதமும் நிறைவளிக்கின்றன. வட்டாரச் சொற்களுக்குப் பொருள் கொடுத்திருந்தால் அச்சொற்களுக்குப் பழக்கமில்லாதவர்களுக்கு உதவியிருக்கும்.

வட்டார வழக்கில் அமைந்த கிராமக் கதைகளை விரும்புபவர்களுக்குப் பரிந்துரைக்கத்தக்க நூல். பூக்கள், செடிகள், விளையாட்டுகள், உடன்போக்கு எனப் பலவற்றிலும் சங்க இலக்கியத்தின் கூறுகள் இடம்பெற்றிருப்பது இதன் கூடுதல் சிறப்பு.