காட்டின் அழகை மட்டும் விவரிக்காமல், அதையே நம்பி வாழும் பழங்குடி மக்களின் வாழ்க்கையைப் பேசும் சிறுகதைகள் இவை. ஒவ்வொரு கதையும் காட்டுக்குள் இருப்பதுபோன்ற உணர்வைத் தருவது எழுத்தாளரின் திறன். பணத்திற்காகக் காட்டை அழித்துச் சுரண்டும் அரசியலைப் பேசுவதால் முக்கியத்துவம் பெறும் தொகுப்பு.

பழங்குடியினரும் வனவிலங்குகளும் அதிகாரிகளாலும் நகரவாசிகளாலும் சந்திக்கும் அவலங்களை பிரசாந்த் வே. ஆழமாகப் பதிவு செய்கிறார். காட்டின் அழிவுக்குக் காரணமானவர்களே அங்குள்ள உயிர்களைக் குற்றவாளிகளாக்கும் முரண் வேதனை தருகிறது. ‘காட்டு மாதா கி ஜே’யின் அரசியல் விமர்சனமும், ‘வலசை தொலைத்த யானை’யில் மனிதச் சுயநலத்தால் அடையாளம் இழக்கும் யானையின் துயரமும் குறிப்பிடத்தக்கவை. எளிய உரையாடல்களும் நல்ல நடையும் கொண்ட சமூக அக்கறையுள்ள வாசிப்பு.

கோயம்புத்தூர், நீலகிரிப் பழங்குடி மக்களின் போராட்டங்களையும் வனவிலங்குகளின் நெருக்கடிகளையும் நகரவாசிகள் கவனிக்கச் செய்யும் சிறுகதைகள். ஆசிரியரின் அனுபவங்கள் இம்மக்களின் வாழ்க்கையை உயிர்ப்புடன் காட்டுகின்றன. சுற்றுலாப் பயணத்தில் நாம் காணத் தவறும் துயரங்களை யோசிக்க வைக்கின்றன. ஆர்வெல்லின் ‘விலங்குப் பண்ணை’யை நினைவூட்டும் ஒரு கதை, சுதந்திரம் முதல் கொரோனா காலம் வரையிலான இந்திய அரசியலையும் விமர்சிக்கிறது.