Reviews for கங்கை கொண்ட சோழன் பாகம் 4

அருமை.

நன்றாக இருக்கிறது.

வரலாற்றுப் புனைவாக இல்லாமல் வரலாற்றுப் புத்தகம்போல் இருக்கிறது. அதிலும் போதிய ஆய்வின்றி ஆசிரியரின் கற்பனையில் உருவான தகவல்களே அதிகம் என்ற எண்ணம் வருகிறது. ஒரு விஷயத்திலிருந்து மற்றொன்றுக்குத் தாவும் விதத்தில் ஒழுங்கும் தொடர்ச்சியும் இல்லை.

இராசேந்திரனின் சாதனைகளை வியப்புடன் பார்க்க வைக்கும் நாவல். படையெடுப்புக்கான ஆயத்தம் முதல் போருக்குப் பிந்தைய மக்களின் நிலை வரை, சோழர் காலத்தில் வாழ்வதுபோன்ற அனுபவத்தைப் பாலகுமாரன் தருகிறார். மன்னரோடு பிற கதாபாத்திரங்களுக்கும் முக்கியத்துவம் அளித்திருப்பது சிறப்பு. அரசியல், வணிகம், சமய வாழ்வு ஆகியவற்றோடு பெண்களின் துயரமான நிலையையும் சித்தரிக்கிறார். போர் அரசர்களை மட்டுமல்ல, இரு நாட்டு மக்களையும் பாதிக்கிறது என்பது அழுத்தமாகப் பதிகிறது.

இராசேந்திர சோழனின் கதையைத் தனக்கே உரிய நடையில் சொல்லியிருக்கிறார் பாலகுமாரன். அவரது எழுத்துத் திறன் மிகுந்த வியப்பை அளிக்கிறது. நான்கு பாகங்களையும் சேர்த்துப் பார்க்கும்போது சிறப்பான படைப்பு என்றாலும், கடைசிப் பாகத்தில் கதையை அவசரமாக முடித்துவிட்டதுபோல் தோன்றுகிறது.

பொன்னியின் செல்வன் தந்த கற்பனைக் கதையின் உணர்வுக்கும் உடையார் தந்த நடைமுறை சார்ந்த சித்தரிப்புக்கும் மாறாக, கங்கை கொண்ட சோழன் பல கேள்விகளுக்குப் பதில் தராமல் விடுகிறது. இராஜேந்திரரின் முதுமை, உடல்வலி பற்றிய பகுதிகளில் பாலகுமாரன் பாத்திரத்தோடு ஒன்றுகிறாரா, தனது கருத்துகளை அதன் வழியே பேசுகிறாரா என்று தோன்றுகிறது. பாலகுமாரனின் ரசிகர்களுக்கு ஏற்ற வாசிப்பு; அவர்மீதான அபிமானம் நூலின் மதிப்பீட்டையும் உயர்த்தக்கூடும்.

வரலாற்று நிகழ்வுகளுக்குள் வாசகரையும் நிறுத்தி, பாத்திரங்களின் இழப்புகளையும் தவறுகளையும் உணர வைக்கும் இடங்கள் நிறைய உள்ளன. ஆனால் தொடர் முழுவதும் சில விவரங்கள் திரும்பத் திரும்ப வருகின்றன; உணவு பற்றிய மிகையான வர்ணனைகள் எரிச்சலூட்டுவதோடு காலத்துக்குப் பொருந்துமா என்ற சந்தேகத்தையும் தருகின்றன. போர்க் காட்சிகளில் தெளிவு இல்லாதது ஏமாற்றம். இராஜேந்திரரின் இறுதிக்காலப் பகுதிகள் உடையாரின் முடிவை மீண்டும் வாசிப்பதுபோல் இருக்கின்றன. இருப்பினும் வரலாற்றில் ஆர்வமுள்ளவர்கள் வாசிக்க வேண்டிய நூல்.

இராஜேந்திர சோழரின் படையெடுப்புகளை விவரிக்கும் இந்நாவல், போருக்கான ஆயத்தங்களையும் நிர்வாகத்தையும் பொதுமக்களின் வாழ்வையும் நுட்பமாகச் சித்தரித்து அந்தக் காலத்துக்குள் அழைத்துச் செல்கிறது. சில உரையாடல்களில் யார் பேசுவது என்பது தெளிவில்லை. கங்கைப் படையெடுப்பில் இராஜேந்திரரின் பங்கு குறித்த சித்தரிப்புக்கு என்ன வரலாற்று ஆதாரம் என்ற கேள்வியும் எழுகிறது. இறுதிப் பகுதியில் அவரது தனிவாழ்க்கை பற்றிய ஒரு சித்தரிப்பு தேவையற்றதாகவும் அவரது புகழைக் குலைப்பதாகவும் தோன்றுகிறது. இக்குறைகளை மீறி மீண்டும் வாசிக்கத் தூண்டும் வரலாற்றுப் புனைவு.