This book is previously published as "malare unakaga vandaaga marinen" by author Lakshmi Ramamoorthy. டீஸர் அன்று காலை எப்போதும் போல் விடியத் தொடங்க. மலர்க்கொடி தன் படுக்கையில் இருந்து எழுந்து அமர்ந்தாள். அவள் கழுத்தை லேசாக அழுத்திய தாலிச் சங்கிலியை நேராக போட்டபடி அதைப் பார்த்தவளுக்கு மனம் வெறுமையாக இருந்தது. நாளை அதிகாரபூர்வமாக இதை கழட்டி வைத்து விடலாம். என்று நிம்மதி அடைய வேண்டிய மனம் சற்று சோர்ந்து தான் போய் இருந்தது. இது வரமா அல்லது சாபமா என்றும் புரியவில்லை. ஏற்கனவே பல தடவை யோசித்து தெளிவாக எடுத்த முடிவு தான். ஆனாலும் எதையோ இழந்த உணர்வு. வேண்டாம்.. இப்படியே யோசித்தால் அது இருவருக்குமே நல்லது அல்ல. என்று அடிமனது எச்சரிக்க.. சஞ்சலங்களை ஒதுக்கி வைத்தாள். இது தான் நல்லது என்று மனதுக்குள் ஆயிரம் முறை சொல்லிக் கொண்டாள். சொல்லித் தானே ஆக வேண்டும். இந்த மானங்கெட்ட மனது திடீரென கல்லானாலும் கணவன் புல்லானாலும் புருஷன் என்று அவன் பக்கம் சாய்ந்து விட்டால் என்ன ஆவது.? அப்படி மட்டும் நடந்தால்.. இந்த உலகத்தில் அதை விட அசிங்கம் வேறு எதுவும் இருக்க முடியாது. “மலர்.. நீ எதுவும் யோசிக்காம.. நேரா கேர்ட்டுக்கு போற.. ஜட்ஜ் அம்மா கிட்ட உன் முடிவை உறுதியாக சொல்லுற. முக்கியமா அவனைத் திரும்பிக் கூட பார்க்காம வீடு திரும்புற!!.. அவ்வளவு தான்!!..” என்று தனக்குத் தானே பாடம் எடுத்துக் கொண்டாள். அப்படியே குளித்து தயாராகி ஒரு எடுப்பான புடவை அணிந்து.. சின்ன ஒப்பனையுடன் அவள் அறையை விட்டு வெளியே வர . வீடே நிசப்தமாக இருந்தது. அவள் தந்தை வெளியே சென்று இருக்க.. அவள் தாய் சுஜாதா தான் சோகமாக ஸோபாவில் அமர்ந்து இருந்தார். “அம்மா.. நான் வெளிய போகணும். ப்ரேக் பாஸ்ட் ஏதாவது வச்சு இருக்கியா? இல்ல காஃபியாவது கொடும்மா”.. என்று கெஞ்சுதலாக கேட்டாள். அவளிடம் பேசவே கூடாது என்று இருந்த சுஜாதாவுக்கு மகளின் சோர்ந்த குரல் என்னவோ செய்தது. விறுவிறுவென்று அடுப்படிக்கு சென்றவர்.. அவளுக்கான காலை உணவைக் கொண்டு வந்து மேஜையில் வைத்தார் . மலர்க்கொடியும் உண்ணத் துவங்க.. அவள் அருகில் சென்று அமர்ந்து கொண்டார். “மலரு.. வேண்டாம் டீ. அவசரப்படாத. தங்கமான மனுஷன்டி அவரு!”.. என்று சுஜாதா சொல்ல.. சட்டென தன் தாயை நோக்கி கணல் பார்வையை வீசியவள்.. “உங்க மாப்பிள்ளை புராணம் போதும்”.. என்றவள் தன் நாக்கை கடித்துக் கொண்டு.. “அந்த ஆளைப் பத்தி பேசாதீங்க என்று எத்தனை தடவை உங்களுக்கு சொல்றது . என்னால முடியலை மா. என்ன விட்ருங்க”.. என்றவள் எழுந்து சென்று கை கழுவி விட்டு.. தன் கைப்பையுடன் வெளியே செல்லப் போக. “இரு மலர்.. நீ கோர்ட்டுக்குத் தானே போற?”.. என்று அவளை மேலும் கீழுமாக அவள் தோற்றத்தைப் பார்த்து சந்தேகமாக கேட்க.. “ கோர்ட்டுக்குத் தான் போறேன். ஆனா டைவர்ஸ் வாங்கின கையோடு ஃப்ரெண்ட்ஸ்க்கு ட்ரீட் தரலாம் என்று இருக்கேன்” .. என்று அவள் சொல்ல.. “ஆஆ”.. என்று அதிர்ந்து தான் விட்டார் சுஜாதா. “ஏண்டி இப்படி பண்ற... .. .. “ என்று சுஜாதா கத்தியது எல்லாம் மலர்க்கொடி காதில் கேட்கக் கூட இல்லை. அவள் தான் ஆட்டோ ஏற வெளியே வந்து விட்டாளே.டீஸர் 2 சுஜாதா மகளுக்காக காத்து இருந்து.. அவள் வந்ததும் மாப்பிள்ளை புகைப்படங்களாக கடை பரப்பினார். “வாடி உட்காரு. இங்க பாரு நல்ல நல்ல இடமா வந்திருக்கு. உன் நட்சத்திரம் எல்லா நட்சத்திரத்தோடும் நல்லா பொருந்தும் போல. இங்க பாரு.. இந்த மாப்பிள்ளை நீ ஆசைப்பட்ட மாதிரி அமெரிக்கால இருக்கான்”.. என்று அவன் புகைப்படத்தைக் காட்ட.. நன்றாகத் தான் இருந்தான். “ம்.. அமெரிக்கா மாப்பிள்ளை என்றால்.. கண்டிசன் நிறைய வச்சு இருப்பானே?”.. என்று மலர் போட்டு வாங்க. “ஆமாண்டி. வேலை பார்க்க விருப்பம் உள்ள என்ஜினியர் பொண்ணு தான் வேணுமாம். நல்ல மாடர்னா ஸ்டைலா இருக்கணுமாம். நல்ல கலரா ஒல்லியா இருக்கணுமாம். அவன் கேட்ட எல்லாமே உன்கிட்ட இருக்கு. அப்புறம் என்ன!”.. என்று சுஜாதா ஆர்வமாக கேட்க. “வேண்டாம். எனக்கு இந்த அமெரிக்கா மாப்பிள்ளை எல்லாம் வேண்டாம். எனக்கு எவனும் கண்டிசன் போடக் கூடாது. எனக்கு பிடிச்சா நான் வேலைக்கு போவேன். பிடிக்கலையா.. வீட்ல மூணு வேளை உட்கார்ந்து சாப்பிட்டு நல்லா வெயிட் போடுவேன். அது என் சுதந்திரம். எவனும் கேள்வி கேட்கக் கூடாது.”.. என்றாள் சித்தார்த்துக்குப் பதிலடி போல். “ஹேய்.. அது சும்மா மாப்பிள்ளை வீட்ல எப்பவும் சொல்றது தான். நீ நாளைக்கே பிள்ளை உண்டாகிட்டா.. அவன் எப்படி உன்னை வேலைக்கு போகச் சொல்லுவான்? நீ ரெண்டு வருஷமோ மூணு வருஷ்மோ வீட்ல தான் இருக்கணும்”.. என்று சுஜாதா சொல்ல. “வேண்டாம். நீங்க சென்னை மாப்பிள்ளையே பாருங்க.”.. என்று முடித்து விட்டாள்.