Reviews for அமிர்தம்

தி. ஜானகிராமனின் மிகச் சிறந்த படைப்பு.

குலத்தொழிலைத் தொடர வேண்டுமென்ற தாயின் விருப்பத்துக்கும் மரியாதையுடன் வாழ வேண்டுமென்ற அமிர்தத்தின் கனவுக்கும் இடையிலான போராட்டம் மனதைக் கலங்கச் செய்கிறது. விறுவிறுப்பான கதையோட்டத்துடன் ஒவ்வொரு பாத்திரமும் அழகாக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. அவர்களது உணர்ச்சிகளும் வெளிப்பாடுகளும் காட்சிகளாகக் கண்முன் நிற்கின்றன. பெண் சுதந்திரத்தை இவ்வளவு காலத்துக்கு முன்பே இப்படி எழுதியிருப்பது வியப்பளிக்கிறது.

கதையின் மையச் சிக்கல் அற்புதமானது. அதற்கு என்ன முடிவு அமையும், முடிவு காண்பதே சாத்தியமா என்ற கேள்விகளை எழுப்புகிறது.

தேவதாசியின் வாழ்வைப் பேசும் தி. ஜானகிராமனின் முதல் நாவலில் சில இடங்கள் மிக அருமையாக அமைந்துள்ளன. கதையை முடித்திருக்கும் விதத்தில் நுணுக்கம் இருக்கிறது. இருந்தாலும், முடிவு ஒருவித லட்சியக் கதையைப் போல அமைவது முழுமையாக ஏற்புடையதாக இல்லை.

பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு எழுதப்பட்டிருந்தாலும் சலிப்பில்லாமல் வாசிக்க முடிகிறது. தவறே செய்யாத ஓர் இளம்பெண், ஆண்களின் ஆசைகளுக்கும் தாயின் நிர்ப்பந்தத்துக்கும் இடையில் சிக்கி அலைக்கழிக்கப்படுகிறாள். அவளுடைய உணர்ச்சிகளைக் கதை நன்றாக வெளிப்படுத்துகிறது; இடைவிடாமல் வாசிக்க வைக்கும் பிடிப்பும் இருக்கிறது.

கனமான கதையாக இருக்குமோ என்று தோன்றினாலும், எளிய நடையில் சொல்லப்பட்ட எளிய கதைதான். தன் மனத்துக்குப் பிடித்தவரை மணக்க விரும்பும் ஒரு தாசியின் ஆசை நிறைவேறுகிறதா என்பதே மையம்.

குலத்தொழிலைத் தொடராமல் காதலித்து மணந்து குடும்பமாக வாழ விரும்பும் அமிர்தத்தின் கதையை ரசிக்க முடிகிறது. தி. ஜானகிராமனின் பிற நூல்கள் அளவுக்குப் பிடிக்காவிட்டாலும், அவரது தொடக்ககாலக் கதையையும் பாத்திரங்களையும் அறிந்துகொள்ளும் ஆர்வம் இருக்கிறது. எதிர்பாராத முடிவு ஆச்சரியமளிக்கிறது; அதே நேரம் விரும்பிய முடிவு அமையாத வருத்தமும் மிஞ்சுகிறது.

ஆசைக்கும் கௌரவத்துக்கும் இடையிலான போராட்டமே நாவலின் மையம். குலத்தொழிலிலிருந்து விடுபட விரும்பும் அமிர்தம், கௌரவத்தை விட்டுக்கொடுக்க முடியாத சபேச முதலியார், மகளைத் தன் வழிக்குள் இழுக்கும் தாய் என ஒவ்வொருவரும் வெவ்வேறு திசையில் நிற்கிறார்கள். சுதந்திரத்தையும் அன்பின் அரவணைப்பையும் ஒருசேர நாடும் அமிர்தம், மரப்பசுவின் அம்மணியையும் மோகமுள்ளின் யமுனாவையும் நினைவூட்டுகிறாள்.